Eindelijk gerechtigheid voor de Rohingya

Stichting Vluchteling noemt de uitspraak van het Internationaal Gerechtshof in Den Haag een historische stap naar gerechtigheid voor de Rohingya. Dat het hoogste gerechtshof van de VN de genocide heeft erkend, biedt perspectief op juridische erkenning en gerechtigheid voor het onbeschrijfelijke leed dat hun is aangedaan.

een straat in vluchtelingenkamp Cox Bazar in Bangladesh
© Stichting Vluchteling

In 2017 escaleerde het geweld tegen de Rohingya door het Myanmarese leger. Naar schatting 10.000 mannen, vrouwen en kinderen werden vermoord. Meer dan 300 dorpen werden platgebrand. Het militaire offensief dwong 740.000 Rohingya naar buurland Bangladesh. Daar vonden zij onderdak in de vluchtelingenkampen van Cox’s Bazar.

“Achter deze uitspraak gaat een onvoorstelbaar menselijk drama schuil. Gezinnen zijn uiteengerukt, kinderen moesten toezien hoe hun ouders werden vermoord. Mensen zijn gemarteld, dorpen platgebrand en vrouwen op grote schaal slachtoffer geworden van seksueel geweld. Honderdduizenden mensen werden verdreven uit het land waar zij generaties lang leefden. Het leed dat hen is aangedaan, is nauwelijks te bevatten.

Dat het Internationaal Gerechtshof zich nu uitspreekt over de genocide op de Rohingya en Myanmar hier aansprakelijk voor stelt, is van onschatbare betekenis. Deze uitspraak kan dat leed niet ongedaan maken. Maar zij doorbreekt wel iets fundamenteels: het idee dat zulke misdaden zonder consequenties kunnen blijven. Erkenning is geen herstel, maar zonder erkenning is gerechtigheid onmogelijk. Straffeloosheid mag niet winnen.”


– Benoit De Gryse, directeur Stichting Vluchteling

De Rohingya zijn een islamitische etnische minderheid die vooral leeft in de deelstaat Rakhine, in het westen van Myanmar, een overwegend boeddhistisch land. Rohingya worden niet als staatsburgers erkend, hebben nauwelijks rechten en worden gediscrimineerd en uitgesloten.

Gerechtigheid is nog geen herstel

De uitspraak van vandaag is een belangrijke stap, maar gerechtigheid vraagt meer. Individuele daders moeten ter verantwoording worden geroepen. En voor de Rohingya zelf moeten de omstandigheden ontstaan waarin zij hun toekomst weer zelf kunnen bepalen. Terugkeer naar Myanmar kan alleen wanneer die veilig, vrijwillig en waardig kan plaatsvinden. Aan die voorwaarden wordt op dit moment niet voldaan. Ook op korte termijn lijkt veilige terugkeer uitgesloten.

Rohingya hebben meer nodig

In Myanmar leven Rohingya noch steeds in grote onveiligheid en blijven hun   humanitaire noden groot. Tegelijkertijd leven bijna 1 miljoen Rohingya-vluchtelingen in de overvolle kampen in Bangladesh, waar zij geen bestaan kunnen opbouwen en voor alle basisbehoeftes afhankelijk zijn van hulp.  

Samen met onze lokale partners blijven we hen ondersteunen met medische zorg, moeder- en kindzorg en hulp om ondervoeding bij kinderen te voorkomen. 


Stichting Vluchteling
English
sluit