Libië

Als één van de weinige noodhulporganisaties is Stichting Vluchteling/IRC actief in Libië, waar na de val van Gaddafi een chaotisch, politiek vacuüm is ontstaan. Ziekenhuizen worden ondersteund met personeel, medicijnen en middelen. 

vervolg-theme-image-back
.

In het kort...

Na de val van Gaddafi is een chaotische situatie ontstaan in Libië. De afgelopen vijf jaar is het land ten prooi gevallen aan wetteloosheid, conflict en economische neergang. Als gevolg van de chaotische situaties zijn veel hulporganisaties weggetrokken uit het gebied. 

Inwoners: 6,5 miljoen
Oppervlakte: 1,759,540 km2
Hoofdstad: Tripoli
Staatshoofd: Minister-president Fayiz al-Saraj
Vluchtelingen: 9300 (september 2016)
Ontheemden: 500.000 (december 2015)

Conflict

Libië is de afgelopen vijf jaar ten prooi gevallen aan wetteloosheid, conflict, economische neergang en de opkomst van talrijke gevaarlijke milities. In 2014 brak een oorlog uit tussen de regering in Tripoli, de General National Congress (GNC) gekozen in juli 2012, en een tweede, afgesplitste ‘regering’ die zich in het oosten van  het land vestigde.  

Door de enorme wetteloosheid en het ontbreken van enig politiek gezag of bestuur, kon ook IS een flinke voet aan de grond krijgen in het noorden van Libië. In December 2015 slaagde de VN er wel in een eenheidsregering te vormen (Government of National Accord: GNA) door middel van het Libyan Political Agreement (LPA). De kern van de eenheidsregering is het herstel van het gezag van GNC over het hele land met het parlement als enige wetgevende autoriteit. Het oostelijke blok stemde wel in met de overeenkomst, maar ging niet akkoord met de overheveling van alle militaire macht naar de regering/State council. Politieke verzoening is nog steeds ver weg, ook onder invloed van recente ‘power shifts’ in Tripoli zelf. 

Als gevolg van de chaos is de humanitaire situatie in het land de afgelopen 5 jaar verslechterd. Het aantal mensen dat hulp nodig heeft, wordt in het hele land geschat op 1,3 miljoen. Dat getal is inclusief 241.000 ontheemden, 296.000 vluchtelingen en 437.000 mensen die terugkeren. Ongeveer 1,3 miljoen mensen hebben behoefte aan urgente medische zorg en grote zorgen over hun veiligheid. Daarnaast hebben 500.000 mensen dringend water en sanitaire voorzieningen nodig. Een groep van 400.000 mensen heeft behoefte aan voedselhulp. 

Hulpverlening

Als gevolg van de wijdverspreide onveiligheid en de complexe en wisselende machtsverhoudingen, zijn weinig hulporganisaties actief in het gebied. Het IRC is als een van de weinige hulporganisaties aanwezig, ofschoon beperkt tot Misrata en directe omgeving. Deze locatie is relatief ‘eenvoudig’ bereikbaar vanuit Tripoli en Tunis. De gezondheidszorg is de afgelopen 5 jaar schrikbarend verslechterd. 

Ongeveer 80 procent van gekwalificeerde medewerkers in het land is vertrokken; dat betreft zowel verplegers als specialistische staf. Daarnaast is er een tekort aan medicijnen en medische materialen ontstaan als gevolg van geldtekort en een slecht functionerend bevoorradingssysteem. Recent onderzoek van de World Health Organisation heeft uitgewezen dat zeker 60 procent van alle ziekenhuis en andere medische voorzieningen niet of maar deels functioneel is.