Ivoorkust

Stichting Vluchteling geeft noodhulp aan de nieuwe ontheemden sinds het verkiezingsgeweld in 2010. De focus in de hulp ligt op de bescherming van kwetsbare kinderen.

vervolg-theme-image-back
.

In het kort…

Na de presidentsverkiezingen van eind 2010 weigerde zittend president Laurent Gbagbo zijn verlies te nemen. Zijn politieke rivaal Alassane Ouatarra werd door de internationale gemeenschap als de nieuwe president van Ivoorkust erkend. De burgeroorlog die volgde zorgde voor een groot aantal slachtoffers, waarbij tienduizenden mensen de grens met buurlanden overstaken, en meer dan een miljoen mensen ontheemd raakten.

Inwoners: 22,8 miljoen
Oppervlakte: 322.463 km²
Hoofdstad: Yamoussoukro
Staatshoofd: President Ouattara
Conflict: 2002 - 2007, 2010 - heden
Vluchtelingen: 240.844 (december 2015)
Ontheemden: 300.000 (februari 2015)

Conflict

Ivoorkust was jarenlang redelijk welvarend en één van de meest stabiele landen in West-Afrika. Na het overlijden van president Houphouët-Boigny in 1993 brak er echter een periode van politieke instabiliteit aan. Financieel wanbeleid, corruptie en de gespannen politieke situatie leidde uiteindelijk tot het uitbreken van een burgeroorlog in 2002. Het christelijke zuiden kwam in handen van de regering van president Laurent Gbagbo. Rebellen, vertegenwoordigd in de Forces Nouvelles, controleerden het noorden waar hoofdzakelijk moslims wonen. In maart 2007 bereikten beide partijen een vredesakkoord en kwam de terugkeer van vluchtelingen op gang.

Na een periode van relatieve rust in het land, zorgden de presidentsverkiezingen van eind november 2010 voor een nieuwe geweldsescalatie. President Gbagbo, die de verkiezingen verloor, weigerde plaats te maken voor zijn rivaal Alassane Ouatarra, die door de internationale gemeenschap werd erkend als nieuwe president. De spanningen namen toe, op het hoogte punt van het conflict in 2010 sloegen er 200.000 Ivorianen op de vlucht naar buurlanden, met name naar Liberia. Ruim 1 miljoen mensen raakten ontheemd binnen Ivoorkust.

De crisis ging een kritieke fase in met de bezetting van het grootste deel van het land door troepen van Ouatarra, terwijl Gbagbo zich schuil hield in Abidjan, de grootste stad en het machtscentrum van het land. Internationale organisaties meldden dat beide partijen zich schuldig hadden gemaakt aan oorlogsmisdaden tijdens de postelectorale crisis. In april 2011 werd Gbagbo gevangen genomen en de nieuwe regering geïnstalleerd. De algehele veiligheidssituaties is sindsdien iets verbeterd, maar nog altijd komen geweldsincidenten voor, met name in het westen van het land. Tegelijkertijd keren in 2011 en 2012 steeds meer ontheemden en vluchtelingen naar huis terug. In mei 2012 zijn bijna 500.000 ontheemden teruggekeerd naar het westen van het land. Daarnaast zijn er inmiddels 130.000 vluchtelingen uit buurlanden teruggekeerd naar Ivoorkust.

Hulpverlening

Na het geweld dat volgde op de verkiezingen van eind november 2010 en het grote aantal ontheemden en vluchtelingen is Stichting Vluchteling in 2011 overgegaan op het verlenen van noodhulp in het westen van Ivoorkust en in Liberia. De projecten zijn gericht op: bescherming van kwetsbare kinderen en in het bijzonder gericht op hereniging van alleenstaande kinderen met hun ouders of families evenals onderwijs- en recreatieactiviteiten, opvang van slachtoffers van seksueel geweld en aanleg van water en sanitaire voorzieningen.

In mei 2011 stuurde Stichting Vluchteling een speciale vlucht met 12 ton aan noodhulpgoederen naar Ivoorkust. Het betrof tentzeil, waterpompen, waterzuiveringstabletten en materialen om latrines te bouwen. Doordat mensen in grote groepen bij elkaar zaten was er ook een tekort aan sanitaire voorzieningen. Met de hulp bereikte Stichting Vluchteling 43.500 vluchtelingen. Na deze noodhulpfase in 2011, zet Stichting Vluchteling haar steun aan kwetsbare groepen ontheemden en teruggekeerde ontheemden in 2012 voort door middel van een project, dat gericht is op bescherming van kinderen (o.a. tracing en hereniging) en aansluiting/reintegratie in het onderwijs en de arbeidsmarkt (vakopleidingen voor jongeren).

Sinds 2003 is Stichting Vluchteling via haar partnerorganisatie International Rescue Committee (IRC) actief in Ivoorkust. In de eerste jaren was de hulp gericht op water en sanitaire voorzieningen. Vanaf 2008 t/m 2010 richtte de hulp zich op kinderen en jongeren die slachtoffer zijn geworden van de langdurige burgeroorlog.